The Wire 230

Logo Magazine

UrbanMag
Flemish
Gonzo Circus
Flemish
Coda Magazine
French
Sonumo
Michael W Woodring
*
total running time: 49.38
*
Funkturm
Strata ADOR419 2003 D.O.R.
Strata

5.07

      Neighbourhood 2.40
      Patina 4.23
      Msg One 1.03
      Familiar 2.20
      DJ Ghost 3.52
      Scape 4.19
      Half-Remembered 4.19
      Suma 6.49
      Street Sounds Vol.1 3.31
      Just Say Yes 2.33
      SnD 4.39
      Emporia 4.23
      Move On 0.17
     
The Wire - Issue 230, April 2003 (Chris Sharp)
Despite his low profile, Richard Gallon produces sturdy music which strikes
a confident balance between rhythmic security and esoteric exploration.
Strata follows last year's Urban Mantras and, encouraged perhaps by recent
live activity and the creative efforts of collaborator Timothy Evans, it
expands on it predecessor's minimalist agenda.

So, glittery breakbeats reminiscent of the 'Ardkore era are rendered otherworldly by the presence of shortwave murmurs, alien whispers, and effective incorporation of found sounds, with distant car stereos and mobile phone conversations opening eerie wormholes between the hermetic space of studio and the orphan drift outside.
top
Logo Magazine - 20/01/03
Richard Gallon’s approach to electronica is refreshingly different; the familiar skeletal black-box output of samplers, sequencers and laptops has been embellished with found sounds – street noise, mobile phones, passing car stereos, snatches of conversation – and overlaid with toy instruments. The results were played back into empty rooms and re-sampled, adding genuine ambience and texture, and a depth and warmth noticeably absent from the work of his contemporaries. The addition of Timothy Evans to the fold means Funkturm are now a live act, but it’s the addition of an extra brain that pays the dividends, bringing more ideas and sense of ‘what happens if…’ to proceedings. Though it’s unlikely to convert anyone to the cause, aficionados of acts as diverse as Squarepusher and Cornelius will find ‘Strata’ a useful addition.
top 
UrbanMag (Peter Wullen)
Strata van Funkturm is een merkwaardig album. Frontman Richard Gallon combineert immers stomende, organische funky technotracks met een zin voor doorgedreven experiment. Zijn releases worden uitgebracht op het interactieve multimediaplatform D.O.R., thuishaven van zijn andere project Chemical Plant en van onder meer Dopler 20:20, Muslimgauze en Zoviet*France. Gallon’s vorige album Urban Mantras uit ’99 kreeg hier te lande niet zoveel aandacht en ging door een gebrek aan mediabelangstelling zo goed als de mist in. Maar het was wel degelijk een geslaagde combinatie van breakbeats en subtiele, minimalistische grooves. Om uit de studio te kunnen komen en om live op te kunnen treden, sloeg Gallon voor zijn nieuwe album de handen in elkaar met dj en geluidsmanipulator Timothy Evans. De werkwijze van Gallon gaat als volgt. Hij plukt allerhande geluiden van de straat. Hij herschikt de sounds van mobiele telefoons, van ondergrondse treinen en van steedse taferelen om tot een geheel eigenzinnig en origineel geluid te komen. Funkturm’s mix van gevonden geluiden en van technoritmes wordt dan na afwerking zorgvuldig gerecreëerd in een livesetting om zo een organische feel te bekomen. Dat lukt aardig! Na een aarzelend begin is het dromerige ‘Scape’ een eerste, gevoelig hoogtepunt. Vederlichte beats en een wondermooie melodie gaan in de clinch met musique concrète-geluiden. Ook ‘Half-Remembered’ baadt in die hypnotiserende sfeer van halfvergeten urbane gezichten en geluiden. De funk in Funkturm wordt pas eer aan gedaan op het erg dansbare ‘Street Sounds Vol. 1’. ‘Just Say Yes’ en het stuiterende ‘SnD’ lonken dan weer naar de grote voorbeelden Autechre en Bola. Gallon heeft met ‘Strata’ een redelijk verslavend album afgeleverd. Mogen we dit schijfje hierbij al tot één van onze favorieten van het prille jaar 2003 rekenen?
top
Gonzo Circus
Reserveer een spaceshuttle, boek niet bij de Nasa en volg op de valreep nog een snelcursus ruimtekoken. We zijn amper vier nummers weg en we zijn de lijn in deze plaat al kwijt. We stoppen en lanceren ons opnieuw. Moonbuggy weet waarover hij spreekt als hij zijn plaat ‘Planet Lupo’ noemt en er een cover bijvoegt die doet denken aan de ravers van Eat Static in hun gloriedagen. Spacefunk in een houseremix, een flard elektrodisco, een paar minuten pure ruis en meer onbestemde klanken. Groene kauwgom waarop je oneindig kunt blijven verder kauwen of drankjes waar we beter vanaf gebleven waren, het zijn visioenen die opdoemen. We zijn opnieuw verloren in deze plaat. Ook in ‘Strata’ van Funkturm verdwalen we. Hij mixt tien verschillende stijlen door elkaar. Hapert even, maar trekt de motor weer op gang en vlucht verder in net iets teveel richtingen. Op een helblauwe planeet is een feestje aan de gang. Ze hebben ons niet gevraagd. Zorg jij voor pizza, dan kom ik vanavond nog langs. (pds)
top  
Coda Magazine (Laurent Diouf)
Certains se souviennent sans doute des Urban Mantras prononcés par Richard Gallon (alias Operation Mind Control) en 98. Eh bien, il relance ce processus généralisé de disloquement musical ! Des bruits de fond, cut-up et fragments harmoniques traversent de part en part un tracklisting des plus alambiqué. Le premier morceau doté de breakbeats marqués et d'une ligne de basse assez ronde ("Strata") trouve, plus loin, un écho mélodieux ("Scape") puis plus sournois ("Street sounds vol.1"). Mais contrairement à ce que l'on pourrait croire, cet album tient plus du collage et du détournement sonore que de la drum-n-bass abstraite. Flanqué d'une nouvelle recrue en la personne de Timothy Evans pour assurer plus de dynamisme à ses lives, Richard Gallon a construit ce nouvel opus autour d'un jeu d'improvisations, déstructurations, manipulations et reconstructions assez complexe (programmes / enregistrements / samples / travail sur bandes). Pour tout dire, Strata est une sorte de grand bazar musical avec des changements de ton, de rythmes et d'ambiances qui varient d'une plage à l'autre.
top
Sonumo - Michael W Woodring
If illbient were headquartered in Baghdad rather than in Brooklyn, Funkturm (aka Richard Gallon) would be the genre's primary cloak-and-dagger operative. His latest disc, 'Strata', while closely aligned with the poisoned beats and scuttling Middle Eastern rhythms of Muslimgauze, resonates with its own agenda of double-agent conspiracy and unrest.

Funkturm litters the tracks on the CD with captured short-wave radio broadcasts, interrupted and disrupted telephone conversations and the mechanical sounds of outdated recording equipment. On 'Patina' the whirling squeal of fast-forwarding audiotape and stuttering spoken words cut across layers of forceful percussive rhythms, clashing nicely with each other. 'Half-Remembered' is in the same vein but with more discord; ghostly voices trail through the track against an electronic volley of distorted shots and explosions. It's as if Funkturm were eavesdropping on his own output - bugging his own beats and replaying his own indiscretions for all to hear.

On the disc's less frenetic moments, the covert becomes infused with heavy-lidded dub and Arabic funk, rippling out waves of discontent to the listener. A quick listen to 'Just Say Yes' reveals a steady rat-a-tat of reflective groove, but as the track winds down the noise of sloppy audio surveillance worms its way back in, scattering its leftover digital garbage across the speakers. This trash blows into 'SnD', desolating the opening minutes of the track with a numbing sense of isolation, until the atmosphere is cleared with strident rounds of jazzy syncho-beats.

Funkturm composed 'Strata' before the USA's 2003 war in Iraq started. However, the current landscape of self-policing paranoia and suicide bombers merge on this disc, creating a kind of surreal sound-world of cyclical self-aggression and self-control. In short, it's the incidental music to an American wet nightmare.
top